gonulsofrasi

HAYDİ KIZLAR DIŞARIYA HAYATA

2010-08-13T05:56:00.000-07:00

Güven " kitaplarım " dedi, gitti.

Hayal, Güven Ablasının peşinden, "çeyiz sandıkları çalışması yapacağız" diye gitti.Havva'cığım, yemeklerinin peşinden herkesten önce topukladı.

Güya biz kadınlar diğer kadınlarla bir araya gelip denenmemiş güzel şeyler yapacaktık.

Blog bana mı kaldı ne?

Neyse.

Gelelim konumuza.

Öyle bazı zamanlar vardır ki; kendimizi bir fanus içinde, daracık bir kutu içinde hatta bir deney tüpü içinde hissedebiliriz.

Kıpırdayamaz, rahatça nefes alamaz, sesimizi çıkaramaz gibi olumsuz, derin bir hisse kapılırız

Bu hissi, engellenmişlikle duyumsarız çoğunlukla.

Anlayışsız bir koca, pasif saldırgan bir kadın, yalaka bir müdür, şef ya da başkan, hödük bir patron, bizde bu engellenmişlik duygusunu yaratıyor galiba.

Özellikle kadınların daha çok yaşadığı bir duygu olmasına karşın, bu ağır sıkıntıyı çeken erkekler de epey bir sayıda olmalı.

Bizi bu dar yerlere hapseden durumu bir gözden geçirdiğimizde, şöyle bir tablo ile karşılaşıyor muyuz? Bir bakalım. Çünkü bu ağır bunalma durumu tek başına bir gösterimde bulunmuyor. Bunun kenarı, köşesi, darı genişi var sanki.

Aslında o kutunun ya da deney tüpünün dışında başka bir kutu oluşturacak biraz daha büyük bir kutu, biraz daha özelden çıkan bir engellenme. Sonra onu da aşan başka bir engellenme ve daha büyük bir kutu var mı?

Giderek özelden genele giden bir engellenme ve dardan genişe, çok sıkan, bunaltandan, etkisi daha az olan nefes almaya izin veren büyüklüğe ulaşan bir kutulama hissediliyor mu?

Sanırım öyle.

İşin başka boyutu da. Evdeki problem dışardaki problem ama biz yine de katlanıyoruz ve dişlerimizi sıka sıka, kalp çarpıntılarına razı ola ola hayatımızı sürdürüyoruz. Böyle mi yapıyoruz?

Bir mucize bekliyor muyuz?

Çünkü bize hayatı dar eden bu insanlara ne kadar kızsak da, göründüğü kadar nefret edilesi olmadığını derinlerimizden bir yerlerden biliyoruz sanırım.

Ama bir yandan da çabalayıp çabalayıp o kutuları parçalayamıyor, o deney tüplerini kırıp çıkamıyoruz işin içinden.

Her gün bu çıkmazla boğuşup işin içinden çıkamayan okumuş- okumamış kadınlardan mısınız?

Karşınıza çıkan bir çok yazı ya da nasihat; parçalayıp çıkmayı mı öneriyor?

Yapıp yapıp yine de kurtulamıyor musunuz?

Bu mucize sizde -çoğu insanda olduğu gibi - işlemiyor mu?

O halde bir de beni dinleyin.

Bir de bunu deneyin.

O sıkıntılı deney tüpünden, o dar kutudan bir adım geri gidin.

Yalnızca bir adım.

Onu çevreleyen engelleme ve daha büyük kutular dursun.

Siz sadece bir adım geri gidin.

Hareket kabiliyetini yeniden kazandığınız gibi içinizde uyanan bir güçle şaşırıyor bir ferah nefes alıyorsunuz.

Daha iddiasız daha sıradan bir teknik bu. O yüzden de işler.

Sonuçlarını okumak isterim

ELİMSENDE-Benim Haklarım Annemin Hakları Dünyamın Hakları. Güven Tunç

2009-12-31T10:22:00.000-08:00

ELİMSENDE

BENİM HAKLARIM

ANNEMİN HAKLARI

DÜNYAMIN HAKLARI

Güven Tunç

Çocuklarımla Öğreniyoruz

Haklarımız

KİTAP

Birinci Basım

blog adresi

http://elimsende-elimsende.blogspot.com/

Umudun ve yaşamın bildirgesi.

Suyun, toprağın, havanın ve insanın bildirgesi.

Barış dolu bir hayatın bildirgesi.

İÇİNDEKİLER;

HAKLARIMIZ;
1.ÇOCUK HAKLARINA DAİR SÖZLEŞME-Biz Çocukların Hakları
2.İNSAN HAKLARI EVRENSEL BİLDİRGESİ-Tüm İnsanların Hakları
3.KADINLARA KARŞI HER TÜRLÜ AYRIMCILIĞIN ORTADAN KALDIRILMASI ULUSLARARASI SÖZLEŞMESİ-Annelerin, Teyzelerin, Ninelerin, Ablaların, Tüm Kadınların ve Kız Çocuklarının Hakları
4.ENGELLİ HAKLARI BİLDİRGESİ
5.BİRLEŞMİŞ MİLLETLER TARAFINDAN HAZIRLANAN YAŞLI İLKELERİ-Ninelerin Dedelerin Hakları
6.YAYA HAKLARI BİLDİRGESİ
7.AVRUPA KENTLİ HAKLARI BİLDİRGESİ
8.HAYVAN HAKLARI BİLDİRGESİ
9.BİR KIZILDERİLİ AMCADAN MEKTUP
( Çevre bildirge ve anlaşmaları yerine kullanılmıştır

umudu ve çocukça hislerini kaybetmemiş insanlar için kitap.

Kitapla ilgili daha fazla bilgi edinmek isteyenler için;

http://elimsende-elimsende.blogspot.com

iletişim hayalerzincan@gmail.com

İNSANIN KENDİ ELİNDEN TUTMASI

2009-10-04T11:34:00.000-07:00

1.Nefes Terapisi - Dr. Cevdet Mirmahmutoğulları
http://www.dailymotion.com/video/x938oa_kanalturk-kabul-gunu-nefes-terapisi_lifestyle

Dr. Cevdet Mirmahmutoğulları http://www.dailymotion.com/video/x9s9mw_sivas-belediyesi-semineri-3_lifestyle?from=rss

video kürsüde başlıyor teknikte bitiyor. Biraz sabırla izlemek gerek

2.Nefes Tekniği- Nevşah Fidan Turan
http://www.nevsahfidan.com/100-mutluluk-nefesi.asp

3. Duygusal Özgürleşme Tekniği-EFT
Gülcan Arpacıoğlu
http://www.uzmantv.com/eft-nasil-yapilir

4.EFT'de setup nasıl yapılır
Dr. Bülent Uran
http://www.eft-turk.com/video/7/setup-nasil-yapilir

5.Fobiler için sinema tekniği
Dr. Bülent Uran
http://www.eft-turk.com/video/16/sinema-teknigi

6. Çakra temizliği-EFT ile
http://www.tapping.com/videos/chakra-clearing.html

HAYDİ KIZLAR DIŞARIYA, HAYATA - GÖNÜLLÜLÜK

2009-09-24T07:14:00.000-07:00

1.Çevre ve Kültür Değerlerini Koruma ve Tanıtma Vakfı- ÇEKÜL-Özellikle çocuklarla oluşturulan çalışmalar çok keyifli. Ve daha katkıda bulunulacak nice alan tanımlamışlar...
http://www.cekulvakfi.org.tr/icerik/icerik.asp?sayfaID=162

2. Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kuruluşlarında Gönüllü Çalışmanın Esasları
Çocuklar, Yaşlılar, Engellilerle birlikte olma, onlarla etkileşim içinde olma, hem öğrenme hem öğretme şansı. Gönüllü çalışma için gereken vasıfları tanımlayan yönetmelik.
http://www.shcek.gov.tr/userfiles/pdf/Gonullu_Calisma.pdf

3. Başlıbaşına bir gönüllük süreci
http://www.kardesinisec.com/

3. Ekolojik Yaşam Kapısı- BUĞDAY -
Yaşamını sürdürürken diğer yaşamlarla uyum içerisinde ve ekolojik bütüne saygılı bireyler ve bu bireylerden oluşan bir toplum hayaliyle...
http://www.bugday.org/page.php?pageType=GonulluForm

4. İl Özel İdareleri ve Belediye Hizmetleri Gönüllülük Yönetmeliği
http://www.yayed.org.tr/genel/mevzuat_detay.php?kod=32

5. Anne Çocuk Eğitim Vakfı - AÇEV - Okul öncesi çocukların eğitim durumlarına ilişkin koşulların düzeltilmesi doğrultusunda çalışmalara başlayan bir vakıf. İşlevsel Yetişkin Okuryazarlığı ve Kadın Destek Programı gönüllü eğitimciler tarafından yürütülmekte; http://www.acev.org/content.php?id=30&lang=tr

6. KIZILAY_Afet dönemlerine gönüllü çalışma yapmak isteyenler için; http://subeyonetimi.kizilay.org.tr/onbasvuru.aspx

7. Darülaceze'de bizi bekleyen birileri vardır belki; http://www.darulaceze.gov.tr/bpi.asp?caid=225&cid=127

8. Biz bir gidelim onlar bin çiçek açsın http://www.zicev.org.tr/bagislar:gonullu

9. Deniz Kaplumbağalarının da bize gereksinimi var; http://www.ekad.org/gonullu.htm

10 Aradıkları becerilere sahipsek çok da hoş olabilir- Antalya Kent Müzesi http://www.antalyakentmuzesi.org.tr/index.php?Itemid=124&option=com_facileforms

11. Birleşmiş Milletler'de gönüllü çalışmak için; http://www.un.org.tr/index.php?ID=104&LNG=1

12. Toplum Gönüllüleri Vakfı'nda Gönüllü Çalışma Yönetmeliği
http://www.tog.org.tr/abs/templates/bos_sayfa.asp?articleid=150&zoneid=60

13. Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı; Adım Adım Gönüllülük
http://www.tegv.org/cme/anmviewer.asp?a=45

14. Çevre katliamina HAYIR! HAYIR! HAYIR! diyorsanız
http://www.greenpeace.org/turkey/get-involved/volunteers

15. Türk Böbrek Vakfı Sosyal Komitelerinde Çalışmak için
http://www.tbv.com.tr/gonullucalis.asp

16. Kendi sözleriyle; "Herkesin yaşamda bir yolculuğu olduğunu düşünerek herkesin bir yolu, kendini gerçekleştirdiği bir “Patika”sı vardır. Bu patikalar zaman zaman başka insanların patikalarıyla birleşirler ve beraber yolculuk edilir. "
http://www.patikadayolculuk.com/gonullu-calisma.html

SORUN DEĞİL DURUM

2009-08-22T07:23:00.000-07:00

KENDİMİZ İÇİN HAYAT DERSLERİ ÜÇBİNYİRMİALTI

Herhangi bir konuda yaşadıklarımızı nasıl algılayıp isimlendirdiğimiz çok önemli.
Hayatı nasıl yaşadığımızla ilgili bir şey.
Bize sıkıntı veren herşeyi sorun olarak algılıyoruz.
Hayallerimize ulaşmakta engel olan her şey, içimizi sıkan her şey, başaramadığımız her şey bizim için sorun.
Ve bu sorun çözülünceye kadar hayatımızdaki diğer konuları hep tali yaşıyoruz. Yani ikincil önemde.
Oysa belki de hayatımızın ilerleyişi bu alanlarda.
Belki bu alanlarda hayatı çok ıskalıyoruz.
Hayatın bir kısmını öncelikli bir kısmını önemsiz olarak niteleyip yaşadığımızda ise gerçeği, gerçekliği yitiriyoruz.
Artık tam algılanmayan, yüzer gezer bir düzlem içinde olup bitiyor hayatımızdaki olaylar ve yaşantılar.
Oysa herhangi bir konuda engellendiğimizde, başaramadığımızda, elde edemediğimizde, durağanlıkta ya da teleşta bunun bir sorun değil bir durum olduğunu düşünsek. Hayat biraz da durumlar ve anlar toplamı değil midir? Durum hayatın diğer konu, alan ve yaşantılarını olduğundan daha önemli ya da daha önemsiz kılmıyor. Diğer durumlar gibi bir durum. Biraz ya da çok cansıkıcı ama bir durum. Hayatın diğer alanlarındaki eğlenceyi, coşkuyu, anlamı kaybettirmeyen, önemsizleştirmeyen bir durum. Gececek bir durum. Ya da geçmeyecek. Konuya, olana ya da bize bağlı bir şey. Ama hayatın peşini bıraktırmayacak, duyguları kütleştirmeyecek, gerçekliği kaybettirmeyecek bir hal.
Gençlere bir de böyle bakmalarını öneririm.
Özellikle sınavlarda.
Aşklarda ve ayrılıklarda.

GÖNÜL GÖZÜYLE

2009-04-21T10:34:00.000-07:00

Hayatım

...

Benim hayatım

...

Benim kendim için istediğim hayatım

...

Gönül gözünüzle hayatınıza bakabildiniz mi?

Kendiniz dahil kimseye kızmadan küsmeden akın.

Usul usul akan güçlü bir nehir gibi

hayat başka nedir ki

HAYALE KAPILAN KADINLAR

2009-01-15T00:41:00.000-08:00

KENDİMİZ İÇİN HAYAT DERSLERİ İKİBİN ONÜÇ

Binbir çeşit hayallerle yetiştirildik hepimiz.

Daha çok, bir yuva kurma ve kendi beklentileri üzerine yönlendirdi annelerimiz bizi.

Bir kısmımız; işimiz, sanatımız, dünya seyehatleri üzerine hayaller kurduk gizli gizli. İnadına her kırıldığımızda, sıkıştığımızda hayallerimize sığındık. Annelerimiz gibi olmayalım diye uğraş verdik.

Ezilmeyelim, körelmeyelim, daralmayalım.

Diğer kadınlara da örnek olalım.

Kadınların kurtuluşunda parmağımız olsun.

İnsanlığa yararımız.

En çok da bu tür hayalleri olanlarımız mı kırıldı?

Yoksa hepimiz mi?Belki erkeklerden de hayali kırılan çok oldu.

Sümüklü bir oğlandan bir prens bir kral, saçaklı bir kızdan da bir prenses ve bir kraliçe hayal ettik.

Sümüklü oğlanı sümüklü haliyle sevsek ne olurdu?

Saçaklı kızı saçağıyla sevseler?

"Neden Prens ?" diye sormadık.

Balıklama daldık annelerimizin bizler için uygun bulduğu şablonun parlatılmış masalına.

Hayatın üzerine hayal kuramadık.

Hayalin üzerine hayat kurmaya kalktık.

Hayal kurmak güzel,

Hayale dalmak pek de iyi değil

Hayale kapılmak, işte bu biz kadınlar için tehlikeli.

Hayallere kapıldık;

Masallar masal çıktı.

Prensler sümüklü,

iş dünyası acımasız.

Çocuklarımız ilgisiz.

Hayaller suya yazılan yazılar. Hergün yeniden yeniden kurmak zorunda olduğumuz. Oysa hayat öyle bir şey değil.

Başladıklarının üzerine usul usul bina edilir.

Hayal zengindir diye bilinir ama bizim bilgilerimiz kadar sınırlı bir zenginliği var. Hayatsa sınırsız.

Hayal hayata güvensizliği artırıyor.

Hayallerimizde yıldızlara dokunalım, kralla evlenelim, çocuklarımız mükemmel olsun ama hiç değilse hayatı da bir parmağımızla itelim.

Dışarda gürül gürül akan; içinde kavun karpuz kabuklarını, pet şişeleri, barındıran ama kendini temize çekebilen bir hayat akıp gidiyor.

Hayal kuralım ama hayatla bağlantılı, onu unutturmayan, bizi kendi içimizde kaybettirmeyen, uyuşturmayan küçücük sorunlarla baş etmekten yoksun bırakmayanlardan olsun hiç değilse .

Yoksa hayal içinde kaybolacağız kimimiz.

KENDİ İÇİNDE KAYBOLMUŞ KADINLARA ÖNERİLER

2009-01-12T06:36:00.000-08:00

Çok farklı bir alandan bir örnekle başlayalım işe; bazı ürünler vardır. Sezonda, pahalı pahalı birinci kalitesini alırız da, ucuzlukta aynı ürünün aynı görüntüde; ikinci, üçüncü kalitesini makul fiyatlara bulabiliriz.
Burada konumuz; adamların bize attığı kazık değildir. Bazı ürünlerin ikinci, üçüncü kalite olarak da üretilmesidir.
Biz de bazen, kendimizin ikinci, üçüncü kalitesi gibi davranır, algılanır, hissederiz.
Hayatı; tam derimizin altında değil de iki ya da üç santim gerisinden hisseder, algılar ve yaşarız.
Bir uyuşukluk hali vardır üzerimizde.
Bir donukluk.
Bir kendimiz gibi olamama hali.
Kimsenin bizi tanıyamaması, anlayamaması. Özellikle çok yakınımızdakilerin tanıyamamasının ise en çok canımızı yakan şey olması.
Tüm donukluğa karşın, bu acının çok keskin yaşanması.
Donukluğun, uyuşukluğun altında bir hüzün nehrinin derin derin akması.
İşte burada duralım biraz.
Kendi içimizde kaybolmuşuz demektir.
Dikkat.
Kendimizin taklidi ya da ikinci kalitesi gibi davranıyorsak anlayalım.
Donukluğun, uyuşukluğun acıyı engellemediğini görelim.
Acıyı büyüttüğünü ve tüm hayatımız haline getirdiğinin farkına varalım.
Neşemizin, çoşkumuzun nereye gittiğini soralım.
Bununla yüzleşmek zor mu oluyor?
Gerekiyorsa profesyonel yardım alalım.
Profesyonel yardım, bazen bir hayatı bize geri verir, hediye eder. Bunu unutmayalım.
Gerekmiyorsa eğer - ki bunu çoğunlukla anlayabiliriz gibi geliyor.- şu aşağıda önerdiklerime bir bakalım.
1.Derimizi hissetmeye çalışalım. Özellikle el ve ayakta. Spor, egzersiz gibi şeylerin yanısıra, el ve ayak derimizin hemen altında olduğumuzu algılayabileceğimiz hareketler uyduralım. Elleri sıkıp açmak, elleri birbirine güçlü bir biçimde sürtmek iyi geliyor.
2. Kendimizi derimize doğru itmek, derimize yakınlaştırmak gerekiyor. Bunun bir zihinsel çalışma olduğunu unutmadan. Yani bu işi fiziksel değil zihinsel yapmak gerekiyor.
Önce olumlu şeylerden başlamak gerekiyor. Sizi bir parça neşelendiren, huzur veren, güven veren, olumlu bulduğunuz noktalarda ruhunuzu öne, derinize doğru itmek ve zımbalamak gerekiyor.
Sizi içinizde kaybettiren, acı veren, yolunu şaşırtan, donuklaştıran konularda ise - eğer gerekiyorsa ki, günü gelecek gerekecek- sadece simgesel davranarak öne atılmak gerekiyor

İÇSEL TEMİZLİK ÇALIŞMASI

2008-11-22T07:32:00.000-08:00

KENDİMİZ İÇİN HAYAT DERSLERİNDEN BİRİ DAHA

Devasa bir merdiven düşünün.

Her basamağı, en az beşe beş metre kare büyüklüğünde. İsterseniz 10x10 da olabilir 15x15 'de.

Merdivenin son basamağındasınız.

Açık hava, temiz esen bir meltem. İster deniz kenarı, ister dağ havası.

Son basamak sizin yaşınız kadar.

Yani yaşınız otuz ise otuzuncu basamak, kırk ise kırkıncı basamak, elli ise ya da elli iki ise, ellinci ya da elli ikinci basamak olarak vardır ama son basamaktır ve siz orada durur, o temiz havayı içinize çekersiniz.

Son basamaktır ama çok yüksek değildir. basamakların yüksekliği siz isterseniz elli santimdir isterseniz yüzelli. yani baş döndürecek bir yükseklikte değilsinizdir. Makul bir mesafeden bakarsınız yere.

Sabahın erken bir vaktidir.

Şafak gibi, tan gibi.

Basamakların tümünün üzeri halı kaplı. halılar yeşil renkte.

Önce bulunduğunuz son basamaktaki halıyı elinizdeki bir süpürgeyle temizlersiniz. İster ot ister çalı ister elektirikli. Temizler ve silersiniz. Halı mis gibidir artık. Rengi netleşir, kokusu güzelleşir mis gibi olur.

Sonra bir önceki yaşınızın basamağına inersiniz. Orayı da temizlersiniz.

Sonra bir önceki yaşınızın basamağına.

Yaşınızın otuz yedi olduğunu düşünürsek son basamak otuz yedinci basamak oluyor. Onu temizledikten sonra otuz altı, otuz beş, otuz dört gibi temizleye temizleye inersiniz.

Bunu akşamları uykuya dalarken yapabilirsiniz.

Bazı basamaklar size daha kirli gelebilir. Olsun temizleyin gitsin.

Bazen temizliğini yetiştiremeyecekmişsiniz gibi gelir. Yetiştirirsiniz. Telaşa hiç gerek yok.

Özel bir çabaya da.

Her gün kaç tane temizlerseniz o kadardır.

Üzerinde özellikle düşünmeye de hiç gerek yoktur. Aksine düşünülmeden yapılması gereken bir çalışmadır.

Hedef de yoktur.

Şu kadar gün, şu kadar basamak diye de bir şey yoktur.

yapın ve içsel temizliğin size getirdiği taze havayı, içsel gücü görün

(Lütfen bu yazıyı izinsiz kullanmayın)

BİR FARE ÖYKÜSÜ

2008-11-22T03:23:00.000-08:00

Bu yazı, aramızdan birinin erkek kardeşinin, bekar evinde çıkan bir fare ile ilgili.
Ve bu yazı, onun zoru ile yazılmış bir yazı.

Ankara'nın tanınmış semtlerinden biri.
Güzel ve temizliği için onbeş günde bir, yardımcı gelen bir ev.

Nereden geldi nasıl olduysa evde minik bir canlı.
Önce kıyamadı, ellemedi, kızmadı fareye.
Ama bulaşık makinesinin önce motoru sonra kabloları gidip de dara düşünce bu işi halletmeye karar verdi.
Ama ne ile halledecek.
Dünyaya zarar vermek istemiyor, fareyi vahşi yöntemlerle öldürmek istemiyor falan falan.
En sonunda un ile alçıyı karıştırıp geldiği yerlere koydu.
Bir kaç gün içinde fare gitti
O bekar oğlan da bu yazıyı bloga koymak için ablasına baskı yaptı.
Un ve alçı karışımını herkes bilsin istedi.
Özellikle bekarlar yaralansın istedi.

SÜKUNET ALIŞTIRMASI

2008-11-08T05:44:00.000-08:00

"Kendimiz İçin hayat Dersleri"

Bağırsaklarımızın "ikinci kalbimiz" olduğu söylenir.
Beynimizin baskısı altında olmayan kalbimiz.
Doğa ile, vucudumuz ile, içgüdülerimiz ile daha yakın olan kalbimiz.
Biraz asi biraz özgür, biraz doğal, belki fazla doğal.
Sükuneti bu kalbimizle oluşturma çalışması bu.
Sabah uyandık. Gün ışımış.
Gözlerimizi tekrar kapatıyor ama ışığı içimizde hissediyoruz. Özellikle karnımızda.
Işığı karnımızda hissederek soluk alıp veriyoruz ve başka hiç bir şey yapmıyoruz.
Bir tatilde gibiyiz. hayır gibiyiz değil o an tatildeyiz. sadece o an o dakika için tatildeyiz. yani hiç bir sorumluluğumuz yok. Yoldan geçen arabaların, insan seslerinin, kapı zilleri ya da gıcırtılarının farkındayız ama onlara uzağız. Sadece sesleri uzaktan ve huzurla duyuyoruz.
Biz tatildeyiz. Hiçbir şeyden sorumlu değiliz. Anın farkındayız. Ve karnımızla farkındayız. Günün ışığı karnımızda.
Her sabah uyandığımızda bir kaç dakika.
Daha sonraları hangi konuda hassas olunduysa, onlar - aile işleri, çocukların durumu, sevgililer, parasal mevzular, amir memur çatışması, ayrılık, boşanma, menapoz, taşınma, emeklilik, vs vs - akla gelir. Ama beyinle, sözcüklerle, iç konuşma ve çekişmelerle değil. Sessizce, sözsüzce, kardındaki ışıkla ve sorumsuzca farkında olunur.
Bu yöntemdeki amaç bir şeyi yapmak değil bir şeyi olmak.
Daha doğrusu biri olmak.
Bu bilmekle ilgili bir şey değil.
Olmakla, farkındalılıkla mümkün.

SİGARAYI FASULYELİ BIRAKMAK YAZISINA EK; 2

2008-11-08T05:25:00.000-08:00

Eğer bugün, yani sigarayı bırakışın kaçıncı ayı, kaçıncı günü- ki zaten bunular üzerine de düşünmeme, bunları bilmeme üzerine kurgulanmış bir yazı bu - sigara üzerine bir kez düşünülmedi.

Aradan o kadar zaman geçmiş, sigara bırakılması gerçekleşmiş, buna karşın bir an bile sigarayı bırakmak düşünülse bu halde bile panikliyor insan.

Üzerinde düşünmeden bırakmak lazım sigarayı. Öyle büyük kararlar almadan, kendini ve çevreni hırpalamadan, usulca, sakince, bir boşluğa huzurla uzanır gibi.

Gerçekten önceleri sonsuz bir boşluk ve hissedememe gibi bir gerçekle karşılaşıyor insan. En azından bu yöntemde öyle. Odaklanamıyor, sinirlenemiyor, hatta sevinemiyor ve neşelenemiyor. Ama zamanla tüm duygular yavaş yavaş geri geliyor. Belki üç dört ay belki daha fazla sürüyor ama geri geliyor. Biraz da temizlenmiş bir şekilde geliyor duygularımız geriye. Daha net. Önceleri karışık olabilen duygular şimdi berrak bir yapıda oluyor. Sevinçse sevinç, kederse keder.

Özetle kendim için çıkardığım hayat dersleri şunlar;

1. Bugün bu kadar zaman sonra sigarayı bırakmayı düşünsem bırakamam. Oysa bırakalı aylar olmuş,

2. Neyi bırakmayı istiyorsak, keskin kararlar yerine bir boşluğa teslim olmayı göze almalıyız. Bir gün çıkacağımızı gün gibi bilerek

KADINLIĞIN HATIRA DEFTERİNDEN SARARAN BİR SAYFA- ÇEYİZ SANDIKLARI

2008-07-12T00:26:00.000-07:00

KADINLARA ÖĞÜTLER
(Kendimiz İçin Hayat Dersleri)

Çeyiz sandığı Anadolu'da hala var ama büyük şehirlerde sadece büyüklerin evinde eski gizemini ve saygınlığını koruyor.
Çoğu tavan arasına, bodruma, balkona atılmış ve işlevini yitirmiş.
Bir kaç genç çift; kullanımını modernize ederek ya da modernize edilmiş bir biçimde satın almış; salonda, yatak odasında yeniden işlevlendirmiş. Yatak odasında, yatağın ayak ucuna yerleştirilip içine yastık yorgan koyuluyor, salonda ise gösterişli ve nostaljik bir antika mobilya. Belki plak, cd, içki, dergi, kitap koyuyorlardır.
Görünürde içine; kadifeden, ipekten kumaşlar, dantel, oya, sarma, kaneviçe işli yatak odası takımları, pullu oyalar, namazlık, havlu, peşkir, iğne oyası oda takımları, salon takımları, keten mutfak örtüleri, belki bir gecelik ya da damat pijaması vardır.
Basit, somut, sıradan biraz köylü, taşralı, hatta kadını biraz da aşağılayan (onu sadece evliliğe odakladığı için) bir imgesi vardır çeyiz sandıklarının.
Oysa kadınların sır kutusudur çeyiz sandığı.
Gerek genç kızken, gerek yeni gelinken, tüm potansiyeli, zengin iç dünyası ve coşkuları; kutsal eve, kutsal aileye, kutsal babaya, kutsal anneye, kutsal kaynanaya, kutsal koca ve çocuklara yönlendirildiğinden o da içinde gizli kalmış binlerce, şeyi çeyiz sandığına saklar. Bir ona dokunmaz insanlar.
Belki onun içindir kilidi açılırken sandıkların çın çın ötmesi.
Virginia Wolf'ün Kendine Ait Bir Oda'sı gibi, bizim coğrafyamızın tüm kadınlarının da çeyiz sandıkları vardır.
Kadınlık binlerce yıldır sırlarını, iç zenginliklerini, neşelerini, hayallerini saklar bu sandıkta.
Teyzemin sandığında; elli yıldır aramızda olmayan dedemin nüfus cüzdanı durur. Babaannemin ki, çocukluğumda bana en büyülü görünen; üstü teneke kaplı ve her dilimi ayrı bir resim olan sandığı şimdi çok uzaktadır. Annem, aile büyüklerimizin birinin sandığından çıkan dedem ve akrabalarımızın olduğu bu fotoğrafı hem gözünden koruyarak saklar ve kopya ettirip isteyene verir. Ve daha neler neler. Ne şiirler ne maniler ne reçeteler ne tarifler ne kuru güller...
Genç kadınlar evlerine biraz bolluk, bereket, huzur, sağlık, mutluluk getirsin diye bir çok geleneğin, bilgeliğin peşine düşüyor. Ve bunu modernite adına ve yine kutsal aile için yapıyor. Bunlardan biri de Feng shui.
Çeyiz sandıklarımızdan ve özellikle aile büyükleri çekip gitmeden onlardan sorarak öğrenerek ve görerek de çok şey kazanabiliriz.
O sırların içindeki asiliği de görebiliriz.
O sırların içindeki şifayı, iyileştirmeyi bulabiliriz.Bu şifayı kendimiz kadar başkaları için insanlık için kullanabiliriz
Bu bizim için çok daha geniş bir özgürlük alanı tanıyacaktır.

Yakında başka bir ilden gelip de Ankara'da 20-30-40 yıldır oturan kadınların çeyiz sandıklarını açmaya geliyoruz. Bizimle çalışmak isteyen arkadaşları da bu çalışmaya bekliyoruz.

Bu yazıyı bizden izin alarak kullanabilirsiniz.

YİYECEKLER VE MUTLULUK ÖNERİLERİ

2008-07-03T09:46:00.000-07:00

Hepimizin kendimize göre sevdiği ve sevmediği yiyecekler var.

Ve sanırım herkes sevdiği yiyeceği yediğinde, mutlu bir doygunluk yaşar. Diğer durumda ise, ne kadar yerseniz yiyin bir doygunluk hissi yakalayamıyorsunuz. Hatta bir rahatsızlık duygusundan bile söz edilebilir.

Bazılarımızın, belki en önemli mutluluk yollarından biri yemek yemek

Bazılarımız çok fazla yemek yiyor.

Özellikle geliri ortalamanın biraz üzerinde olan az sayıda kadın ve çok sayıda erkek.

Bu erkeklerin bazıları da orta ve üstü yaşlarda.

Kebap düşkünü, et düşkünü, börek, balık düşkünü.

Salatayla, meyveyle, tencere yemekleri ve zeytinyağlılarla pek araları yok.

Klasik yemek yemek istediklerinde, illaki "annelerinin yemeği"

Bir yandan da sağlıklı olma istekleri var ama sadece istek olarak kalabilen düzeyde.

Yok öğlenleri bir kaç saat süren iş yemekleri yok akşam buluşmaları, kaçamakları, kulisleri, yeni ortaklık görüşmeleri vb. vb

Neler yediklerinin farkında olmadan, tadını alamadan, ne kadar zamanlarını yemek masası başında kaybettiklerini bilmeden habire yiyen insanlar.

Belli bir seviyenin üzerindeki çalışanlar ve işverenler; iş yerinde çıkan yemeği yemez oldu artık.

İş yerinde pişen yemekler de iş yerinde yapılan görüşme ve toplantılar da küçümsenir oldu.

Sağlıksızlık ve mutsuzluk da bundan sonra başladı.

O kadar çeşit masalara dizildi ve ucundan tırtıklandı ki, ne yediğinin lezzetini alabiliyor insanlar ne de doyduğunun farkında olabiliyor.

Bu kadar yemek doğru değil.

Daha az yemeliyiz;

Bir öğünde en çok üç çeşit,

o öğün için hazırlanmış, pişmiş taze yiyecekleri,

fazla işlenmemiş yiyecekleri,

tadınıalabildiğimiz yiyecekleri

yemek yediğimizin farkında olarak -damak, mide ve ruh olarak farkındalılık- ve doyduğumuz için mutlu olarak yemeliyiz.

Daha az yemeliyiz;

Midemiz ve sağlığımız için,

diğer insanlar da yiyebilsin diye,

dünya dengesi korunsun ve sonsuza kadar evimiz olsun diye daha az yemeliyiz.

Suşi endüstrisi için soyları tükenme tehlikesine düşen orkinosları, bir lokantanın bahçesinde balık bekleyen yukarıdaki fotoğraftaki kediciği unutmamalıyız

Anne yemeklerini, eş sevgili yemeklerini, kendi pişirdiğimiz yemekleri, iş yeri yemeklerini yemeklerini yemeliyiz.

İnanın az yediğimiz ve sevdiğimiz yemekleri yediğimiz için çok daha mutlu olacağız

SİGARAYI FASULYELİ BIRAKMAK YAZISINA EK

2008-06-30T09:35:00.000-07:00

"Fasulyeden Sigarayı Bırakmak" yazısına, çevreden gelen sorular çerçevesinde bir kaç ek yapmak gerekti

Kaç tane sigara içilirse içilsin fark etmiyor.

Önemli olan sigarayı çöpe atılacak bir nesne haline getirmek.

Ondan soğumak

Sigarayı; iradeyle, zorla, acı çekerek, sabrı zorlayarak bırakmak değil. SİGARADAN SOĞUMAK

Sigaradan uzaklaşmak. hayatımız için gereksiz bir nesne haline getirmek

21 gün sigaradan soğumak için yetiyor.

Günde ister üç ister otuzüç sigara içilsin fark etmiyor.

Giderek içemez hale geliyor insan.

İkinci ek; zihinsel çalışmada sigarayı fasulye gibi kırıp çöpe atarken; tiksinmek, iğrenmek gerekmiyor.

Ayıklanmış fasulyeden arta kalan sap ve iplikleri atarmışcasına duygusuz ilgisiz olmak gerekiyor.

Ve tabi ki bu çalışmaların sonunda soğunan sigaranın hayattan çıkarılmasında da sevinç naralarına gerek yok.

Her iki halde de "olağan bir şey " yaparmışcasına sakin olmak önemli.

Önemli olan hayatı dumansız görmeye ne kadar hazır olduğumuzu görmek

Bir kapıdan geçmeyi göze almak.

Bir soru daha vardı ısrarla sorulan ama, onu da sonra yanıtlayalım.

Bir karar vermek gerekmiyor.

Denemek önemli bir adım

KUZULARIMIZ SAYGIYLA BÜYÜSÜN

2008-06-22T00:21:00.000-07:00

Anneleri, babaları, anneanneleri, teyzeleri, halaları olarak kuzularımızın büyümesini bekledik hep. Ve kuzularımız büyüyor. Biz istesek de istemesek de büyüyecekti zaten kuzularımız. Önemli olan sağlıkla mutlulukla büyümeleri. Önemli olan sadece bizimkilerin değil dünyadaki tüm kuzuların sağlıkla mutlulukla büyümesi Kimimizin kuzusu 2-3 yaşında, kimimizinki 7-8, kiminki, 13-15, kiminin kuzusu 19 kimin in 25.
35'e, 45'e , 75'e kadar bile uzayabiliyor kuzularımızın yaşları.
Benim sözünü ettiğim kuzular 7-17 yaşındakiler. Çok çabuk büyüyorlar. Ve biz onların sağlığı, beslenmesi, eğitimi, boş zamanlarını değerlendirmesi, yaz okulu, kış okulu, kursları, terbiyesi ile elimizden geldiğince ilgileniyoruz. Ona iyi bir gelecek hazırlamak için bir çok fedakarlığa katlanmaya hazırız çoğumuz. Ve öyle de yapıyoruz. Ona bilgisayarlar alıyoruz. Ek dersler organize ediyoruz. Olanağımız varsa özel okula, dersaneye yolluyoruz.
Gelecek her şey demek.
Gelecek için de, okul ve çevrenin çok önemli olduğunu biliyor, düşünüyoruz.
Bugün çok önemli değil gibi geliyor bize.
Bugün için başta anne babası olmak üzere bizlere, aile büyüklerine, komşulara, iş arkadaşlarımıza nazik ve terbiyeli davransın istiyoruz.
Odasını çok dağıtmasın.
Kötü arkadaşlar ve alışkanlıklar edinmesin.
Evde pişen ne varsa yesin gibi gibi
Bunların yeterli olduğunu düşünüyoruz.
Kimbilir, belki çoğumuz için yeterlidir de.
Ama kuzu için yeterli midir bilemiyoruz?

Kuzumuzun ilerde başarılı olduğu kadar huzurlu ve mutlu olmasını istiyor muyuz sahiden?

O zaman birine ya da bir şeye saygı duyuyor mu ona bakalım.
Kime ve kimlere saygı duyuyor ona bakalım.
Saygı; kibar davranmaktan çok öte bir şeydir?
Saygı kör bir hayranlık ve aptalca bir takip de değildir. İncecik bir iştir.
Kimlere? Neden saygı duyuyor onlara bakalım.
Duymuyor mu?
Kuzu, kimseye saygı duymadan mı büyüyor.
Eyvah.
Kuzularımızın şu dünyada kimseye saygı duymadan büyümesini biraz kendimizde arayalım.

YENİ BİR DÜŞ KURMAK LAZIM

2008-06-21T23:47:00.000-07:00

Ne oldu? Bunaldık

Ne oldu? Hastalandık

Ne oldu? Yaşlandık ya da yaşımız kaç olursa olsun kendimizi yaşlı hissetmeye başladık

BİR DÜŞ KURMANIN VAKTİDİR

Ne oldu? Terk ettik ya da terk edildik ve çok mutsusuz

Ne oldu? Emekli olduk

Ne oldu? Hayattan uzaklaştık

Ne oldu?Artık üretemediğimizi fark ettik

Ne oldu? Aldatıldık

İŞTE ŞİMDİ, YENİ BİR DÜŞ KURMANIN VAKTİDİR.

Kendimize, sadece kendimize yönelik olmalı bu düş. Kişisel mutluluğumuzu hedeflemeliyiz. Ömrümüzde bir kez olsun, bilinçli bir seçimle bizi sevinçten havalara sıçratacak bir düşümüzü bulmalı ve onun ardına düşmeliyiz.

Heyecanlanmalı, yerimizde duramamalıyız.

Hep içimizde bir yerlerde saklı duran bir arzumuzu, içimizi kanata kanata bile olsa BULUP ORTAYA ÇIKARMALI VE kışkırtmalıyız.

Bir kez olsun, bir kezcik olsun beyaz atlarımıza binip bir serüvenin ardına dört nala düşmeliyiz. Merak etmeyelim geri döneriz. Belki biraz yorulur, biraz düş kırıklığı yaşar ama geri döneriz. Dönmüyorsak yeni düş yeni yaşamımız demektir.

Ama dönsek de dönmesek de artık ne hastalığımız kalmıştır ne bunalım ne yaşlılık ne kalp kırıklığı

YENİ BİR DÜŞÜN PEŞİNE GİTMEK LAZIM

KARDEŞLİK SOFRASININ YEMEKLERİ TATLIDIR

2008-06-17T05:51:00.000-07:00

Bizim yemeklerimiz neden bu kadar lezzetlidir?
Anlatırken, tanımlarken, tarif ederken bile ağzımız sulanır, canımız çeker.
Bir de; o yemek bizim şu yemek de bizim diye kavgaya tutuşuruz. Kiminle yaparız bu kavgayı? En çok Rumlarla, Ermenilerle biraz Arap biraz Arnavutlarla. Kimdir bunlar? uzun yıllar birlikte yaşadığımız, bugün çok az olsa da birlikte uzun yıllar yaşamayı arzuladığım kardeşlerimiz.
Analı kızlı Malatya'nın mıdır? Antep'in mi?
Hellim Peyniri kimindir?
Lokum?
Kurut?
Zeytinyağlı sarma (yalancı dolma) ?
Fasulye pilaki?
Çiğ köfte?
Baklava?
Kaburga Dolması?

Bu yemeklere lezzetini, tadını veren kardeş sofralarıydı. Farklılıkların getirdiği zenginlikti.
Birbirinden hergün hergün bir şey öğrenmeydi.
Farklılık olmadan var olmayı bilmeme gibi güzel bir duyguydu.
Hep böyle çeşitli ve zengin yaşanacağına dair güven duygusuydu.
Başka bir yaşamı bilmemek, akla getirememek, hayal bile edememekti

Gittiler, gönderildiler, geldiler, getirildiler
Gidenlerle önce bağımızın tarlamızın bereketi gitti
Dikkat şimdi sofralarımızın tadı , lezzeti, neşesi ve bereketi gidiyor.

FASULYEDEN SİGARAYI BIRAKMAK

2008-06-07T10:25:00.000-07:00

KENDİMİZ İÇİN HAYAT DERSLERİ 1

Değişmeye hazır mısınız?

Aramızdan biri kendi bulduğu bir yöntemle sigaradan kurtuldu. Daha doğrusu soğudu. Oldukça kolay ve acısız, ağrısız bir süreçte sigaradan soğuyabiliyor insan. Yeter ki değişmeye ayak diremesin. Çünkü sigarayı bırakmak (belki bağımlı olunan her şeyde öyledir) bir duman perdesini de kaldırıyor hayatımızdan. Gerçekle yüzleştiriyor. İlk bırakışta bu gerçekler dünyası biraz ürkütebiliyor bizleri. O nedenle zor geliyor bağımlılıkları bırakmak. Ama sonrası; bir taze bahar rüzgarı temizliyor ortalığı, biz de güçlenmiş ve tazelenmiş oluyoruz.

Başlayalım mı?

Uzun yıllardır; çocukluğumuzda en sevdiğimiz meyveler olan cağlayı, can eriğini, papaz eriğini canı istemiyordu çünkü uzun yıllardır bu meyveleri yediğinde dişleri kamaşıyordu. İnsan en sevdiği yiyeceklerden bile soğuyor ve fark etmiyor işte.
Buradan hareket etti.
Bu iş için basit bir ZİHİNSEL bir çalışma oluşturdu.
Her akşam uyumak için yatağa uzandığında bir masa hayal etti. (mutfak masası da olabilir büro masası da) Bir sandalye çekip oturduğunu hayal etti. Masanın üzerine içtiği marka sigaralardan dizdiğini hayal etti. Çöp tenekesini sandalyenin yanına çektiğini ekledi bu hayale. Sonra başladı paketten bir sigara çıkarmaya, çıkardığı sigarayı yeşil fasulye kırar gibi kırıp, çöp kutusuna atmaya. Hiç bir şey düşünmeden (ne sevindi ne üzüldü, çöpe atılan herhangi bir nesneyi atarken olduğu kadar duygusuz, duyarsız bir şekilde) çıkardı çıkardı, kırdı attı.
Uykuya dalıncaya kadar bu çalışmayı yaptı.
Ne, şu kadar dakika ne şu sayıda sigara. Hiç bir şey için kendini zorlamadı. Sadece uykuya dalıncaya kadar.
21 gün bu zihinsel çalışmayı yineledi.
Sizler de deneyin isterseniz.
Sizde daha uzun ya da daha kısa sürebilir.

"Bu yazıyı bizden izin almak koşulu ile bloğunuzda yayımlayabilirsiniz"

http:guvencin. blogcu.com bizim iznimizle bu yazıyı kullanmaktadır

KIZIL GÜLLERİN MEVSİMİ

2008-06-02T04:46:00.000-07:00

Haziran ayı geldi.

Yaz aylarının keyfini çıkarmak lazım.

Hele iğde kokulu akşamların, hanımelleri kokulu sabahların.

Yıldızlı gecelerin.

Renk ahenk dolu akşamüstülerin.

İyi demlenmiş bir çayın.

Bir bardakcık soğuk biranın.

Efil efil giyinmenin,

Püfür püfür esen rüzgarın,

Balkon keyfi yapan komşuların muhabbetlerinin

Çocukların parklardan gelen kahkaha seslerinin,

Kuşların neşelerinin keyfini yaşamak lazım.

Biraz çalışmanın biraz eğlenmenin keyfini yaşamak lazım.

Bir sorumuz var, bir yarışma. haziran ayı sorusu bu;

"Gırmıtik" nedir?

İlk üç doğru cevaba kitap hediyemiz var.